Willkommen bei Deinem Kölschführer!

Higgerkick

Wat ess en Higgerkick?

Emmer, wann äiner en fremde Schprooch liere well, do bruch mer äijentlisch zwäi Schproo- che defür. Die äin Schprooch, die dää, dä die ander Schprooch liere well, ald kann, un die ander Schprooch, die hä liere well. Dat ess emmer esu, ejal, of ener Franzuus eskimoisch liere well odder ener Döitsche kölsch. Bäi däm Döitsche kammer domet aanfange, dat hä de eetz blooß huhdöitsch kann, un dann kritt e dat op kölsch jesaat, un dann moss dä sisch beim Liere dat op kölsch övversätze (jenou esu wie dä Franzus bäi singem Eskimoisch)

Dat Woot „huhdöitsch“ ess jo en Kölle äijentlisch janz unpopuleer; dat säät kinner Minsch. Äwwer dat ess ejaal. Isch bruchen dat Woot jätz heh, wäil dat esu öff fürkütt, äwwer isch köözen et aff: „hd“ odder „HD“, dat häiß (hd)„Hochdeutsch“. Äwwer dat jilt blooß heh bäi däm Verzäll vum „Higgerkick“. Un do mööt-er oppasse.

Äwwer jätz kumme mer bäi et Thema „Higgerkick“. Et ess en janz komische Äijenaat em
Kölsche, dat emmer do, wu em HD „-eit“ stäit odder „-eut“, dat dat em Kölsche „-ick“ odder „-ück“ häiß, odder och „-igg“ odder „-ügg“. Isch wäiß jo och nit, woröm, äwwer et ess ens esu: hd„Zeit“ un „weit“ häiß op kölsch „Zick“ un „wick“, un „heute“ un „Leute“ häiß „hück“ un „Lück“ un Köln-Deutz häiß „Kölle-Düx“ (dat mööt jo äijentlisch „Düks“ jeschrewwe wee- de, äwwer dat „x“ hammer jo schun ens). Hd„weiter“ häiß „wigger“ un der „Beutel“ ess de „Büggel“. Dat ess d r schun ens en Schprooch, wa? Äwwer jrad doo senn se stollz drop.

Un jätz däät isch ens eme Früng us Frankfurt dat met däm „-ick“ un „-ück“ e betzje ver- klickere, dää wullt och jet vun de kölsche Schprooch verstonn .De eez wullt he et jo nit jlöiwe, dä woss jo och emmer alles besser un luurt misch de eez janz unjlöiwisch aan. Äwwer dann jingk e Strahle övver si Jeseesch, un singer Bleck wood jet övvermöödisch un he säät: „Ah, jetzt weiß ich; und hochdeutsch „Heiterkeit“ heißt dann in Köln „Higgerkick“. „Enää!“ saat isch un hann misch half kapottjelaach „Enää, esu jäiht dat nit !“ Un do süht mer, dat et do jaa kin fäste Rejele jitt un dat mer jeed Woot extra fing liere mööt.

Äwwer dat Thema met denne –ick un –ück ess noch lang nit am Engk. En Kölle künne se jo „rigge“ (= hd„reiten“), äwwer et jitt-erer nur jaa kinner (hd)„Reiter“ (oder Rigger odder esu jet) . Enää! Do saare die janz äinfach un unwäijerlisch (jätz hald üsch pack!): „Äine op enem Pääd“. Jätz „packhallde“ sulld ehr üsch nit dodröm, wäil villeisch äine von dem Pääd wedder erungerfalle künnt, enää, äwwer wäil dat esu komisch ess, wann äine am Verzälle ess: „Do kohme se de eez all ze Fooß op uns aan, do hammer uns äwwer jaa nit opjeräsch, met dänne woote mer ald fäädisch. Äwwer dann kohm äine op enem Pääd - do semmer affjehoue“.

Näwerbäi jesaat: „rigge“ don se en Kölle äijentlisch och nit mieh esu vill, wu se hück all e Outo hann odder winnischstens e Fahrrad. Doröm ess dat Woot „rigge“ och ald nimmieh esu vill ze hüüre. Äwwer op dr Pääde-Rennbahn en Riehl, do senn se emmer noch am Rigge. Un em Fastelowendszoch vürijet Johr do senn-erer och emmer noch en janze Hääd jeredde.

Dr. Botho Holzer